Staand van links naar rechts: C. Jongman (trainer), B. van Dijk, G. van 't Zand, mevr. Tjepkema, D. Scholten, A. Tjepkema, mevr. Kooiker, J. Kooiker, G. van Dijk (Algemeen Voorzitter).
Knielend van links naar rechts: Mej. Bakker, mej. De Groot, mej. Wilderdijk, mevr. Kosmeyer-De Weerd, mej. G. Mulder en mej. De Kaste.
Liggend van links naar rechts: G. Keizer en K. Sijbrand.
De stad telt kort na de oorlog nog drie korfbalclubs: D.O.S.K.A., Wit-Blauw en Excelsior. Maar de korfbalclubs hebben het moeilijk. Ook de geel/zwarten kampen eind jaren veertig met een ledentekort. Ter illustratie: destijds bestond een korfbalteam uit een twaalftal en het team speelt regelmatig wedstrijden met vijf dames en vijf heren … In 1950 telt D.O.S.K.A. slechts vijftien leden. De malaise in de Kamper korfbalwereld betekent het einde van Excelsior. Het blijkt de redding van de korfballers van DOS, want de meeste voormalige leden van Excelsior sluiten zich aan bij de geel-zwarten. Langzaam maar zeker klimt de korfbalafdeling uit het dal en dankzij het door de korfbalclubs georganiseerde buurtkorfbal kan de vereniging nieuwe leden inschrijven. Ook in die periode draait de club op de inzet van vele vrijwilligers en zonder anderen tekort te willen doen, mag één naam niet ongenoemd blijven: Ab Teune. Zijn staat van dienst binnen de vereniging is enorm. Hij is op een gegeven moment zelfs voorzitter en trainer!
Sportief gezien dwingt de club in 1967 promotie af naar de derde klasse van de KNKV. In 1972 verlaat D.O.S. het legendarische sportpark op de Singel en gaan voetbal en korfbal naar Sportpark De Maten. Onder het mom van “wie de jeugd heeft, heeft de toekomst” start D.O.S.K.A. in 1981 met het welpenkorfbal. Met succes. Dat jaar verwelkomt de korfbalafdeling haar 200ste lid. De korfballoot maakt dat decennium sowieso een groeispurt door want vijf jaar later staat de teller al op 250 leden. Ook het in Kampen populaire schoolkorfbal levert de club regelmatig nieuwe leden op.
Op 1 juli 1995 wordt de omni-vereniging D.O.S. opgeheven. De vier takken van sport, gymnastiek, voetbal, korfbal en basketbal, worden zelfstandige verenigingen binnen de federatie D.O.S. In 2000 vertrekt de korfbalafdeling uit de federatie en is dan een volledig zelfstandige vereniging. Op sportpark De Maten betrekt K.V. D.O.S. Kampen tussen de voetbalvelden van K.H.C. en D.O.S. een eigen houten kantine met de daarbij behorende velden. Het is april 2007 als K.V. D.O.S. Kampen zich vestigt op de kopzijde van De Maten. De fantastische accommodatie trekt als een magneet nieuwe leden aan en het ledenaantal stijgt explosief van 250 in 2007 naar ongeveer 375 in 2012. Ook ondergaat de club in april 2007 een naamswijziging: KV DOS Kampen/Veltman. Daarnaast spreekt de hoofdmacht op sportief gebied haar woordje mee. Op 12 maart 2011 schrijft het eerste team in de zaalcompetitie geschiedenis. Als eerste Kamper korfbalclub promoveren de geel/zwarten naar de hoofdklasse. En hoewel het hoofdklasserschap één seizoen heeft geduurd kan men toch spreken van een hoogtepunt in de geschiedenis van de club. In 2022 wordt afscheid genomen van Veltman als hoofdsponsor en heet de club voortaan KV DOS Kampen / Unique Waterontharders. Anno 2022 neemt KV DOS Kampen een prominente plek in binnen de Kamper samenleving. Met haar ruim driehonderd leden en een indrukwekkend aantal vrijwilligers werkt de vereniging gestaag toe naar het jaar 2037. Het jaar waar de club haar honderdjarig jubileum hoopt te vieren.
Bronnen: Kamper Almanak, “sv DOS. Boek met notulen ledenvergaderingen 1933 t/m 1949” en het boek “Zestig DOS Jaren”.
OENTSJERK- Zaterdag stond het duel tussen De Wâlden en DOS Kampen / Unique Waterontharders op het programma. Eerder dit seizoen verloor DOS de thuiswedstrijd nog
Geke is tientallen jaren vrijwilliger geweest binnen KV DOS Kampen, waarbij ze veel aandacht had voor de andere vrijwilligers binnen onze club. Zij was jarenlang de drijvende kracht achter de vrijwilligersavond, omdat ze vond dat je vrijwilligers moest koesteren.
Tijdens haar jarenlange inzet als vrijwilliger was ze onder meer lange tijd secretaris van onze club. Die taak deed ze zeer nauwgezet, zoals ze dat ook deed met haar andere vrijwilligerstaken. Op Geke kon je bouwen en je deed nooit tevergeefs een beroep op haar, dat wist iedereen binnen DOS. Het was dan ook zeer terecht dat ze bij haar afscheid als secretaris door de leden tot erelid werd benoemd.
Onze gedachten zijn bij haar man Marinus en bij iedereen die haar zal missen.
Het bestuur
